تب و تاب بازارهای ارز و سهام پایان نیافتنی است و با شکل گیری موجی از بیم و امید، نوسانات بازار به فراز و فرود می رسد. اکنون، با فرا رسیدن آخرین ماه سال 2009، سرمایه گذاران برای انجام معاملات جدید با احتیاط بیشتری عمل خواهند کرد، اما فارغ از اعلام آمارهای مثبت اقتصادی که از سه ماهه دوم سال در بیشتر کشورهای بزرگ و صنعتی شاهد آن بودیم، جریان ریسک پذیری/ ریسک گریزی مستقیماً تحت تاثیر 2 عامل اصلی قرار گرفته است: نخست: تصمیمات بانک های مرکزی در خصوص وضعیت نرخ بهره و سیاستهای پولی و دوم، وضعیت زیرساختهای مالی و اعتباری بانکها و موسسات مالی تاثیر گذار.

در مورد اول، بدنبال اعلام بهبود در وضعیت اقتصادی بسیاری از کشورها و رشد صعودی میزان درآمد شرکتهای بزرگ، جو روانی بازار با هیجانات شدیدی روبرو شده که در نتیجه، شاهد بازگشت تمایلات مثبت ریسک پذیری در بین سرمایه گذاران هستیم و بواسطه آن، ارزهای پربازه نیز تقویت شدند. بدین ترتیب، برخی از کشورها، از جمله استرالیا، با اعلام رسمی پایان رکود، برای مقابله احتمالی با رشد تورم و ایجاد اطمینان برای بازار در خصوص وضعیت مناسب اقتصادی این کشور، نرخ بهره بانکی خود را افزایش دادند و برخی دیگر از کشورها، اقدام به کاهش بودجه تزریق وام و اعتبار به بازارها نمودند.

تا به اینجای کار، روند اصلاحی بازارهای مالی، به ظاهر در سیکل طبیعی خود حرکت کرده است و چنین پیش بینی از قبل نیز وجود داشت که بازارها در سیر تکامل خود، افت و خیزهایی دارند و اصلاح می شوند. اما نکته ای که در این میان، حائز اهمیت بوده و کمتر مورد توجه قرار گرفته است، عمق بحران اقتصادی اخیر است که بازارها با “خوشبینی های افراطی ” آن را نادیده می گیرند و تا هنگامی که خبری مثل، “درخواست دولت دوبی برای استهمال بدهی های شرکت بزرگ دوبی ورلد” بازارها را به لرزه نیاندازد، توجهی به آن ندارند! به باور ما، “اعتیاد بازار به کمک هایی دولتی” عامل اصلی بی توجهی بازار به عمق بحران اقتصادی است زیرا برخلاف اصل کلی، که می بایست سیکل فرود و سقوط با سازکارهای درونی بازار تکمیل و اصلاح شود، این بار دولتها با کمکهایی خود (و عمدتاً از طریق تحصیل مالیات از عموم مردم) به یاری شرکتها و موسسات مالی شتافته اند که عملاً جز پیکره ای ناتوان و ورشکسته چیز دیگری نبوده اند و در نتیجه، قیمتها نیز منعکس کننده اطلاعات صحیح نیستند. در مورد اخیر نیز می بینیم که حتی خود شرکت “دوبی ورلد” تقاضای کمک نمی کند و این بار دولت محلی شیخ نشین دوبی با وساطت از بدهکاران خارجی طلب فرصت بیشتری برای بازپرداخت 60 میلیارد دلار بدهی این شرکت نمود و دو روز بعد نیز بانک مرکزی امارات حمایت خود را برای کمک به چنین شرکتهایی اعلام نمود! از این نمونه ها پیشتر نیز در خصوص بانکها و موسسات مالی طی یکسال گذشته بسیار شاهد بوده ایم که بازگویی آن مجال بیشتری می طلبد. اما در نهایت، به این نکته باید اشاره کنیم که سیکل معیوب و کاتالیزور دولتها برای احیای بازارهای مالی، “آتش زیر خاکستری” است که امکان شعله ور شدن آن هرآن وجود دارد.

fxwatch.ir