بانک فدرال ایالات متحده در نشست ماه نوامبر، علاوه بر تثبیت نرخ بهره در سطح 0.25%، بار دیگر به این نکته تاکید نمود که برای حفظ ثبات بازارهای مالی، سیاستهای محرّک اقتصادی و انبساطی خود را برای “مدت طولانی” ادامه خواهد داد و نرخ بهره را نیز در همین “سطوح پایین” نگاه خواهد داشت. این خبر برای خریداران دلار چندان خوشایند نبود زیرا با بهبود شاخصهای رشد اقتصادی در طی هفته های گذشته (از جمله شاخص GDP که در Q3 به 3.5% افزایش یافت)، اعلام افزایش در میزان درآمد شرکتها و موسسات مالی بزرگ در سه ماهه سوم و نیز ادامه آهنگ صعودی شاخصهای سهام در بازارهای این کشور، گمانه هایی از اعلام زمان خروج از سیاستهای محرّک اقتصادی دولت بوجود آمد که در نتیجه، احتمال افزایش نرخ بهره تا میانه های سال 2010 افزایش یافت.

این انتظار پس از آن قوت بیشتری گرفت که سایر بانکهای مرکزی نیز به افزایش نرخ بهره و خروج از سیاستهای انبساطی خود چراغ سبز نشان داده بودند (از جمله چنانکه دیدیم، بانک مرکزی استرالیا طی ماه گذشته اقدام به افزایش نرخ بهره نمود). در چنین شرایطی – که دلار آمریکا به دلیل پایین بودن نرخ بهره از جمله ارزهای مطلوب برای انجام معاملات انتقالی (Carry Trades) محسوب می شد- افزایش انتظارات بازار برای تغییر سیاستهای پولی بانک فدرال، به دلار کمک کرد تا بخشی از حرکت نزولی خود را جبران کند؛ بدین ترتیب، معامله گران اقدام به خرید دلار نمودند و برخی نیز از پوزیشن های فروش دلار دست کشیدند. اما این روند دوام چندانی نداشت، با انتشار بیانیه بانک فدرال و اعلام تصمیم قاطع FOMC برای حفظ سیاستهای فعلی، شرایط برای دلار تغییر کرد: اکنون برای بازار و معامله گران کاملاً مشخص است که بانک فدرال ایالات متحده نه تنها به اعلام مثبت آمارهای اقتصادی این کشور اعتمادی ندارد، بلکه برای بیمه کردن وضعیت اقتصادی از بروز یک بحران عمیق و نابهنگام، در بیانیه خود از عبارت “برای مدت طولانی” استفاده می کند و بدین ترتیب، راه را برای هرگونه پیش بینی از زمان خروج سیاستهای پولی فعلی مسدود می کند.

در این میان نکته ظریفی نیز وجود دارد و آن اینکه، مقامات امریکایی چندان نیز از وضعیت فعلی ناراضی به نظر نمی رسند زیرا با استمرار فشارهای نزولی بر دلار، قادر خواهند بود نسبت به کاهش میزان کسری تراز تجاری (که در ماه سپتامبر به 31.8 میلیارد دلار رسید- و البته رقم بسیار قابل توجهی است) نمایند زیرا با کاهش ارزش دلار، میزان تقاضا برای خرید اجناس آمریکایی افزایش یافته و صادرات این کشور بیشتر می شود. از این رو، شاید بتوان چنین نتیجه گرفت که بانک فدرال با اصرار بر سیاستهای فعلی خود، با یک تیر دو نشان در هدف را نشانه رفته است: حفظ ثبات در بازارهای مالی و تنظیم وضعیت تراز تجاری! …بدین ترتیب، انتظار می رود روند حرکت دلار آمریکا عمدتاً تحت تاثیر حرکت بازارهای مالی قرار گرفته و فشارهای نزولی تا زمان استمرار روند صعودی شاخصهای سهام، باقی بماند. در چنین شرایطی برای ارزهای پربازده و نیز کالاها (خصوصاً نفت و طلا) نیز انتظار افزایش بیشتر قیمت را داریم.