با اعلام آمارهای مثبت اقتصادی، از جمله بیلان کاری بانکها و شرکتهای بزرگ در سه ماهه دوم و تقویت شاخصهای بنیادی از جمله بخش تولید در ایالات متحده، اروپا، انگلیس و چین، اکنون به نظر می رسد که موضوع احیای رشد اقتصاد جهانی و عبور از دوران رکود، برای سرمایه گذاران و معامله گران تا حد بسیار زیادی قابل پذیرش است. در روزهای گذشته شاهد بودیم که بدنبال اعلام متوالی آمارهای مثبت (که در این میان شاخص GDP و آمارهای تولید (PMI و ISM) اهمیت بیشتری داشته اند)، روند ریسک پذیری به شدت تقویت شد و تقاضا برای سرمایه گذاری در بازارهای پرریسک و پربازده افزایش یافت: شاخصهای سهام تقویت شدند، کالاها (نفت، طلا و فلزات گرانبها) در روندی کاملاً صعودی قرارگرفتند و ارزهای پربازده نیز به شدت صعود کردند. این تغییرات، همگی در راستای ایجاد جو اعتماد و اطمینان به تثبیت شرایط رشد اقتصاد جهانی صورت گرفته است که بواسطه شاخصهای مهم اقتصادی، قابل سنجش و اندازه گیری است.
اکنون، بر این باوریم که توجه بازار یکبار دیگر به موضع گیری بانکهای مرکزی (CBs) معطوف خواهد شد: اگر به یاد داشته باشیم، با شروع بحران، بانکهای مرکزی به نمایندگی از دولتها، اقدامات متعدد و در برخی از موارد هماهنگ را انجام دادند (از جمله اقدام هماهنگ برای کاهش نرخ بهره و تزریق نقدینگی) که هرچند بار مالی بسیاری شدیدی بر دولتها تحمیل نمود – و موجب افزایش کسری بودجه گردید- اما در نهایت، چرخ به گل نشسته اقتصاد جهان را به حرکت واداشت. در حال حاضر نیز که نشانه های بهبود رشد اقتصاد جهانی در افق دیده می شود، بانکهای مرکزی قطعاً برای هماهنگی با روند رشد، اقدامات مختلفی ( و البته این بار به صورت اختصاصی و نه هماهنگ) را صورت خواهند داد. در ماه جاری (آگوست)، بانکهای مرکزی مهم از جمله استرالیا (RBA)، انگلیس (BoE)، اروپا (ECB) و ایالات متحده (FED)، جلسه شورای سیاستگذاری پولی دارند. امروز (سه شنبه 4 آگوست)، بانک مرکزی استرالیا (RBA) با تثبیت نرخ بهره فعلی، به توقف سیاستهای انبساطی و افزایش آتی نرخ بهره چراغ سبز نشان داد. این اقدام، شروع یک سلسله تغییرات در سیاستهای سایر بانکهای مرکزی را نیز نوید می دهد. از جمله انتظار می رود، بانک مرکزی اروپا (ECB) با اذعان به بهبود رشد اقتصادی، نسبت به افزایش تورم واکنش نشان دهد و بانک مرکزی انگلیس (BoE) نیز برنامه ی خرید دارایی ها را خاتمه دهد. در ایالات متحده نیز پیشتر موضوع خروج از سیاستهای انبساطی مطرح بوده و این امکان وجود دارد که در نشست 12 آگوست FOMC، زمزمه هایی در این باره شنیده شود. نکته ظریفی که در این میان باید به خاطر داشت، تمایل بانک های مرکزی – خصوصاً ECB، BoJ و BoC- به عدم تقویت ارزها خود برای جلوگیری از کاهش رشد صادرات است. چنانکه می دانیم، در صورت ابراز تمایل بانکهای مرکزی برای تغییر در سیاستهای انبساطی فعلی، تقاضا برای خرید ارزهای پربازده بیشتر خواهد شد، حال اینکه این احتمال را نیز باید به خاطر سپرد که ممکن است بانکهای مرکزی چندان تمایلی نداشته باشند تا فرصتهایی که هم اکنون بوجود آمده و بواسطه کاهش ارزش ارز منجر به تقویت بخش صادرات گردیده است را از دست دهند. در مجموع انتظار می رود، روند ریسک پذیری ادامه یابد و شرایط برای اعلام خروج از سیاستهای انبساطی توسط بانکهای مرکزی فراهم گردد. با تایید این شرایط، در بازار ارز می بایست شاهد بازگشت استراتژیهای معاملاتی مبتنی بر “معاملات انتقالی (Carry Trades)” باشیم.
