اکنون تمام چشمها به بانک مرکزی اروپا (ECB) دوخته شده است. موضع همیشه مبهم و غیر شفاف این بانک در سیاستگذاریهای پولی و اقدامات با تاخیر این بانک، توجه بازارها را بیشتر از سایر بانکهای مرکزی به خود جلب کرده است. بطور معمول، هنگامی که انتظار می رود یک بانک مرکزی نرخ بهره خود را کاهش دهد و از سوی دیگر نیز اقدام اجرای سیاستهای انبساطی نماید، ارز مرتبط با آن، تضعیف می شود اما وقتی سخن از بانک مرکزی اروپا و رئیس آن، ژان کلود تریشه، است، پیش بینی ها به این سادگی نخواهد بود. در واقع باید گفت هر قدر بانکهای مرکزی آمریکا و انگلیس در بیان سیاستهای پولی خود با صراحت و شفاف عمل می کند، ECB بیشتر در لاک محافظه کاری فرود می رود و مواضع آن گاهی آنقدر نامشخص و مبهم است که بازار با تردید به آن توجه می کند و در شرایط کنونی که توجه اصلی بازار به تمایلات معامله گران معطوف است، اوضاع پیچیده تر می شود. اکنون، آنچه بیشتر بازار بر آن اتفاق نظر دارد، کاهش 25 واحدی نرخ بهره ECB به رقم 1.00% است (نرخ سپرده گذاری نیز قبلا به 0.5% کاهش یافته بود)، اما این تمام ماجرا نیست و آنچه بر هیجان بازار می افزاید، مواضعی است که آقای تریشه در کنفرانس خبری ماهانه خود (که 45 دقیقه پس از اعلام رسمی نرخ بهره برگزار می شود) بیان خواهد کرد. در این بین، عمده توجه به اتخاذ سیاستهای غیر متعارف بانکی (سیاستهای انبساطی) بانک مرکزی است که از آن جمله می توان به افزایش مهلت بازپرداخت وام ها به 12 ماه اشاره کرد. اما مهمترین موضوع که بازار بدقت آن را دنبال خواهد کرد، صحبت در خصوص خرید دارایی ها (سهام و اوراق قرضه) توسط ECB برای تقویت بازارهای مالی اروپا است. برخلاف سایر بانکهای مرکزی که به راحتی اقدام به خرید اوراق قرضه دولتی یا سهام شرکتها می کنند، شرایط برای ECB چندان ساده نیست زیرا منطقه یورو اوراق قرضه مختص به خود ندارد و تصمیم برای خرید اوراق قرضه کشورهای عضو نیز کار دشواری است و بانک مرکزی از اینکه متهم به سیاسی کاری در این مورد شود، چنان رقبتی برای آن نخواهد داشت. از این رو، بازار به این تصمیم بانک مرکزی حساسیت زیادی نشان می دهد و هرچند حدس و گمانه هایی از اجرای این سیاست و خرید دارایی ها وجود دارد، اما چندان محتمل به نظر نمی رسد.